เพราะเรา...คู่กัน

อัพทีไรมาเป็นเซทแบบสัปดาห์ทุกที

วันอังคารที่ 29 มกราคม 2008

วันนี้กว่าเราจะเจอกันก็ตอนบ่ายปูจ๋าแวะมารับแถวหอ

จากนั้นเราก็ไปเดินงาน Job Fair ที่หอประชุมสถาบัน

ก็เดินดูงาน...แล้วแอบเครียดกะตัวเอง

จะเดินไปทางไหนดีวะเนี่ย...เฮ้อออออออ

จากนั้นเราก็ไปหาไรกิน รอเรียนตอนห้าโมงกว่าๆ

กว่าจะเลิกเรียนก็ทุ่มก่าขึ้นไปดูวิวบนตึกโหลอีก

สวยนะ บรรยากาศยามค่ำคืน ลมเย็นๆ ดาวสวยๆ

ชอบบรรยากาศแบบนี้จังเลยยยย มองได้ทั้งคืน

ยิ่งถ้าได้อยู่กะคนที่เรารักคงแฮ้ปปี้น่าดูเน๊าะ

(จำไม่ค่อยได้แระทำไรไปมั่งลืม)

.....

วันพุธที่ 30 มกราคม 2008

วันนี้เค้าไม่มีเรียนนนนนแต่จำไม่ได้ว่าปูมีเรียนมั้ย

เจอกันที่เดิมปูมารับแถวหอแล้วไปด้วยกัน

ไปถึงก็ไปกินข้าวร้านเดิมอีกแล้ววววว

จากนั้นก็ไปห้องสมุดทำงานแฟรชของปูจ๋า

แต่เม้าเจ้ากรรมดันเสียอ่าดิ...เลยย้ายไปร้องเกะกันแทน

จากนั้นก็วนกลับมาที่หอเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัว

ไปพบพ่อแม่และน้องของปู

ก็ตอนจะไปตื่นเต้นโคตรๆแต่คิดไปคิดมายังไงตัวเราก็เป็นเรา

เป็นตัวของตัวเองดีที่สุด..ก็เลยสบายใจมากขึ้น

ไปถึงตลาดประมาณเกือบๆหกโมง

เข้าไปหวัดดีพ่อแม่เค้าแล้วก็นั่งคุยกันแปปนึง

ก็เดินออกเดินเล่นแต่แล้วรองเท้าเจ้ากรรมมันขาด

เออเดินเป๋ไปเลยกว่าจะเจอร้านรองเท้า

บอกให้ปูเอารองเท้าแตะในรถให้ก็ไม่ยอมบอกไม่อยากให้อยู่คนเดียว

ถ้าจะไปคงต้องวิ่งไปเอาเด๋วคนอื่นก็ตกใจอีกว่าทำไมต้องวิ่ง

ก็ดีนะ..เป็นห่วงเค้าดีจังเลย ชอบ  น่ารักค่ะ

พอเราหาร้านรองเท้าได้เสร็จก็ไปรอพ่อแม่น้องปูเก็บของ

แล้วแม่ปูชวนเราไปกินข้าวตอนเย็นด้วยกันแถวนั้น

ตอนจะสั่งกับข้าวแม่ปูก็ถามแบบว่ากินอะไร แพ้อะไรบ้าง

ส่วนปูก็รู้ว่าเค้าอยากกินปลาทอดราดน้ำปลาเลยสั่งให้

( ที่ร๊ากรู้ใจมากมายยยยยยย )

พ่อปูก็สั่งนู๊นสั่งนี่มากินก็กินๆแบ่งๆกันไป

ระหว่างนั้นก็ชวนคุยถามเรื่องเรียนอะไร บ้านแถวไหน

คุยกันเรื่องต้นไม้อะไรทำนองนั้นอ่า

ตอนปูจะไปห้องน้ำถามว่าเราจะไปด้วยมั้ย

ไอ้เราก็บอกไม่ไปอะไปเหอะ (สงสัยเป็นห่วงแต่เราสบายมาก)

ก็สรุปวันนั้นกินกันจนถึงสองทุ่มกว่า

ก่อนกลับก็ยกมือไหว้ขอบคุณคุณแม่ปูที่พามากินข้าว

ก่อนแยกย้ายแม่ก็บอกเออวันหลังมาด้วยกันอีกนะ

แล้วปูไปส่งหวานละกันแล้วค่อยเจอกันที่บ้านไรประมาณนั้น

เฮ้อออออออออ..โล่ง

ตอนกลับถึงบ้านแอบสืบจากปูว่าแม่บ่นไรมั้ย

แม่บอกว่าก็สวยดีแต่อ้วนนนนนไปนิด (จิงๆนะไม่นิดนะแม่ขา)

5555555 แต่ก็นะดีแล้วที่เป็นงี้

อีกอย่างเวลาปูกลับดึกแม่เค้าไม่โทรมาจิกให้รีบกลับ

ซึ่งแสดงว่าแม่ก็ไม่น่าจะว่าอะไรแล้ว..ละมั้ง

ปูมีการมาบอกตอนหลังอีกว่าหวานหนีไปยัง

แม่หน้าดุไปรึป่าวไรประมาณนี้

อ่านะไม่หนีไปไหนหรอกคะแม่..ลูกแม่น่ารักขนาดนี้

อีกอย่างก็คุยกะน้องของปูด้วย ก็ดีนะคุยกันเรื่องเรียน

น้องแป้งก็น่ารักดี คุณพ่อก็คุยเก่งเหมือนกัน

ค่อยหายกดดันหน่อยสำหรับการเจอครอบครัวปูครั้งแรก

คราวหน้าจะพาปูไปบ้านมั่งแระ อิอิ

....

วันพฤหัสที่ 31 มกราคม 2008

วันนี้ปูมาเรียนแต่อ.ดันไม่สอนละมั้งถ้าจำไม่ผิดดดดด

เลยทอสับมาปลุกเค้าตอนเก้าโมงกว่ามั้ง

ไอ้เราเลยรีบๆอาบน้ำแล้วเจอกันตอนสิบโมงกว่าๆ

ไปหาไรกินร้านไหนหว่าลืมๆแล้วงะสงสัยจะร้านเดิม

จากนั้นก็แวะไปหอสมุดเตรียมปั่นการบ้านอะ

แต่สุดท้ายโดดเรียนออเคมอีกแล้วครับบบบ

โดดไปเดินงานนัดพบแรงงานแปปนึงก็ออกมา

บ่นๆกะปูว่าอยากกินกาแฟสด อยากกินขนม

ปูก็ตามใจอีกเช่นเคยยยยยยยยพาไปกิน

(แล้วแบบนี้มะหร่ายเค้าจะผอมเนอะ อิอิ)

ไปกินพวกร้านกาแฟ ร้านขนมแปปเดียวเอง

เพราะวันนี้ปูต้องรีบกลับบ้านนนนน..แต่ก็ดีอยู่ด้วยกันเยอะแล้ว

แต่นะมันอยู่ได้อีกเยอะๆๆ..อย่างว่าคนมันคุยกันรู้เรื่อง

เป็นตัวของตัวเองมันเลยสบายใจเวลาอยู่ใกล้ๆ

....

วันศุกร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2008

วันนี้ตกลงปลงใจว่าจะโดดเรียนตอนบ่าย...อีกแล้ว

ก็เลยนัดว่าจะไปดูหนังกันที่ซีคอน

รอปูเลิกเรียนก็เที่ยงๆได้

ไปถึงจองตั๋วหนังเรื่องบิ๊กกุ๊กไรเนี่ยแหละ ตั๋วใบละ 150

แพงงงงงงงมากมายตั๋วสมัยนี้  - -"

จากนั้นก็ไปกินซิลเลอร์แต่วันนี้กินแล้วแอบเซงทั้งคู่

เนื่องจากซุปเห็ดแสนอร่อยมันไม่อร่อยแบบที่คิดอ่า

นอกจากนั้นมันเหมือนจะบูดด้วยเลยกินอย่างอื่นแทน

วันนี้กินซิลเลอร์ไม่อร่อยเลยเลี่ยนมากมาย

กินเสร็จก็ไปเล่นเกมตู้..อีกแล้ว

ปูเล่นเกมแฟนพันธ์แท้รถยนตร์ ส่วนเราเล่นเกมทลายบล็อค

เล่นไปเล่นมาได้คะแนนอันดับ 1 ซะงั้น งง

แต่ก็ดีถ่ายรูปประจานตัวเองเป็นที่เรียบร้อยพร้อมปูจ๋าด้วย

จากนั้นก็เข้าไปดูหนัง แอร์เย็นพอสมควร

ดูไปแอบมองหน้าปูจ๋าไป...น่ารักจัง

หลังๆเริ่มหนาวเลยแอบจับมือนิดเนิงงงงละกัน  อุ่นดีเนอะ

ตอนดูหนังมีฉากนึงจะฆ่าวัวอะแล้วมันสะเทือนใจ

ปูหันมามองหน้าเราซะงั้นทำหน้าเหมือนประมาณว่าเป็นไรป่าว

สงสัยกลัวเราจะร้องไห้เพราะสงสารวัว แต่ก็นะน่าสงสารจิงๆ

ดูหนังจบเราก็กลับกันมาที่มหาลัยเพื่อจะไปงานของคณะอื่น

แต่สรุปมันงานเล็กนิดเดียววววเลยต้องไปกินข้าวที่หอในแทน

กินเสร็จก็นั่งคุยนั่งเล่นกันแปปนึง

ชอบอากาศแบบนี้จัง ลมเย็นๆฟ้ามืดๆมองเห็นดาว รู้สึกดี

(ถ้ามีบ้านจะทำให้บ้านมีดาดฟ้าเอาไว้ดูดาวด้วย อิอิ)

......

วันเสาร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2008

วันนี้เค้ามีสอบบบบบออเคมแหละ

อ่านตอนตีสองของคืนมะวานจนถึงแปดโมงกว่าของวันนี้

มึนมากมาย แพนด้าสุดๆ

ให้ปูทอสับมาปลุกตอน 11 โมงกว่าเพราะกลัวไม่ตื่น

ไปสอบเสร็จก็ดีมั่วๆไปไม่ถึงขั้น งง

เหนื่อยกายพอสมควร

ตอนอยู่ที่ตึกสอบแอบมองไปตึกที่ปูเรียนด้วย

คิดถึงจังเลย

จากนั้นระหว่างทางกลับหอเดินไปคุยไปกับเพื่อน

คุยกันเรื่องบางเรื่องที่เพื่อนเป็นห่วง

เออขอบใจที่เป็นห่วง ก็ดีจะได้รู้ว่าคนอื่นเค้ามองเรายังไง

เลยแอบเครียดนิดนึง เฮ้อออ คราวนี้เลยเหนื่อยใจด้วย

กลับมาหอก็เล่นเนตอ่านไรทั่วไปอะ

หิวก็หิวแต่ในใจก็แบบขี้เกียจออกไปหาไรกินเลยนอนเล่น

คิดถึงปูเลยส่งข้อความไปบ่นว่าวันนี้เหนื่อยจังอยากอยู่ใกล้ๆนะ

ตอนแรกปูจะเลิกสองทุ่มแต่ไปๆมาๆเลิกไวเลยโทรมาหาเค้า

ไอ้เราก็คิดในใจแระว่าวันนี้เลิกไวกว่าปกติจะแวะมาหาเรามั้ย

แต่ก็แค่คิดในใจไงเพราะเห็นเพิ่งเลิกเรียมาเหนื่อยรึป่าว

คุยไปคุยมาถามว่าอยู่ไหน แล้วยืนคุยนะค่ำแล้วยุงไม่กัดเหรอ

ในใจก็คิดไม่มาหาเค้าเหรอวันนี้เค้าอยู่หอนะเนี่ย..แต่ไม่พูดไงฟอร์มเยอะ

ตอนหลังก็คุยไปคุยมาทำเสียงง๊องแง๊งใส่

ปูถามกินข้าวยังพอบอกยังปูเลยบอกจะมาหา

หุหุ แอบดีใจนะเนี่ยคิดว่าไม่อยากเจอเราซะแล้ว

คือต่างคนต่างคิดเหมือนกันแต่ไม่แสดงออก

ถ้าวันนี้ปูไม่บอกจะมาหายังคิดเลยตัวเองจะบอกก่อนมั้ยว่าอยากเจอ

วันนี้มันเหนื่อยๆยังไงไม่รู้พอได้เจอหน้าปูแล้วสบายใจขึ้น

ก็ งง ตัวเองเหมือนกันไม่รู้ทำไม อุ่นใจมั้ง

ต่างคนต่างหิวเลยสั่งเสต๊กมากิน อิ่มดีเหมือนกัน

กินเสร็จก็นั่งคุยกันซักพัก

เวลาเหนื่อยๆแล้วได้กอดปูรู้สึกดีจังเลย

อยากกอดกันอีกนานๆแค่นี้ก็มีความสุขแล้ว

ความสุขหาได้ไม่ยากเลยจริงๆ...แค่เราใกล้กันเนอะ

...

ก่อนลงจากรถบอกปูว่าอาทิตย์นี้ไม่กลับบ้านนะ

จะทำโปรเจคด้วย อยากพักผ่อนเหนื่อยด้วย

บอกว่าอาทิตย์นี้เพื่อนกลับกันหมดเหลือหวานคนเดียว

ปูเลยบอกเป็นห่วงอยู่ดีๆนะคะ...โอเครับทราบครับป๋ม

แต่ในใจก็คิดถึงที่บ้านเหมือนกันนะเวลาเหนื่อยๆอยากกอดพ่อแม่กอดยาย

อยู่กะคนในครอบครัวก็ดีที่สุดอีกที่สำหรับเรา

พอละอัพเยอะเหนื่อยยยย

รอคุยกะปูใน MSN ดีกว่าๆๆ