เพราะเรา...คู่กัน

วันอังคารที่ 15 มกราคม 2008

เราสองคนเจอกันตอนพักเที่ยงที่ตึกเรียน

นั่งคุยนั่งเล่นกันไปเรื่อยๆจนถึงตอนเลิกเรียนบรรยาย

เราสองคนก็ไปหาไรกินกันที่หอใน

จากนั้นก็ตรงดิ่งไปร้องเกะกันอีกแล้วววว

เพลงเดิมที่ร้องก็คือ เพลง แรงรัก ของมอสนั้นเอง

ระหว่างปูจ๋าร้องเพลงไปเราก็แอบมองเค้าไป

เฮ้ออออ..อยากให้ช่วงเวลาดีๆอยู่กะเราไปนานๆจัง

แต่ก็นะสุขกับทุกข์ของคู่กันแบ่งๆกันไป..เหอะๆ

ร้องเพลงเสร็จก็เข้าไปเรียนวิชาบริหารปูจ๋าไปเรียนด้วย

กะว่าจะให้ปูจ๋าช่วยติวนะเนี่ยยยยยยย

จากนั้นก็ไปหาไรกินกัน เดินเล่นกันอีกแปปก็แยกย้ายกลับ

.....

วันพุธที่ 16 มกราคม 2008

ปูจ๋าไม่มีเรียนตอนเช้าเลยนัดกันตอนสิบโมงที่เก่าเวลาเดิม

จากนั้นเราสองคนก็หาข้าวมื้อแรกกินกันก่อนที่ร้านเดิมของเรา

คราวนี้ไปลองสั่งสเต๊กมากิน..อืมก็ดีนะอร่อยดี

จากนั้นเราสองคนก็ไปนั่งห้องสมุดที่สวนพระนคร

ระหว่างปูจ๋าขับรถไปเราจะชอบแอบมองทุกทีเลย

ยิ่งเวลาใส่ชุดนักศึกษากับเกงยีน์ใส่แว่นดำนะ

ที่ร๊าก...เท่ห์มากมายยยยยย อิอิ

นั่งเล่นที่ห้องสมุดจนถึงบ่ายกว่าๆก็ออกเดินทางไปวัดลานบุญ

คราวนี้ถือเป็นการไปเป็นครั้งที่สอง

ก็ไปไหว้พระ เสี่ยงเซียมซี(ของเราไม่ดี ของปูจ๋าดวงดี) 

เติมน้ำมันตะเกียง  ตักบาตรข้าวสาร

ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิม แล้วก็ให้อาหารปลาเหมือนเดิม

ได้ทำบุญแล้วสบายใจนะเนี่ย

อ๋อ อีกอย่างวันนี้เป็นวันครบรอบเดือนนึงแล้ว

สำหรับการมีคำว่า "เรา" แต่ปูจ๋านับเป็นวันที่ 19 มกราคมแทน

จากนั้นก็วนรถกลับมาตึกเรียนเพราะมีเรียนกันตอนเย็นทั้งคู่

แต่เราเลิกเรียนก่อนเลยเดินไปหาปูจ๋าที่ตึกเรียน

อ่านะระหว่างเพื่อนๆปูจ๋าลงมาก็พากันแซวซะ

ชิ ชิ อย่าให้แกล้งคืนกันมั่งน๊า หึหึ

แต่ก็ดีพอจะคุ้นหน้าเพื่อนๆปูจ๋ามากขึ้นแล้วละ

จากนั้นเราสองคนก็ไปวิ่งที่สนามกีฬากัน

วิ่งไปเหนื่อยไป ร้อนไปหมดเลย วิ่งจนถึงทุ่มกว่าๆ

ก็วนรถไปหาไรกิน สุดท้ายปักหลักร้านในซอยจินดา

ร้านสไตล์อิตาเลี่ยน ปูจ๋าชอบร้านนี้จังเลย

มาทีไรสั่งเฟรนฟรายเหมือนเดิม ไอ้เราก็แย่งกินด้วย

แหะๆ ก็มันอร่อยนิหว่า แล้วจะบอกว่าใจตรงกันอีก

จะสั่งอาหารเหมือนกัน...อ่านะใจตรงกันหลายเรื่องแล้ว

กินเสร็จก็แยกย้ายพาเค้ามาส่งที่หอปูจ๋าก็กลับบ้าน

วันนี้ปูจ๋าต้องทำงานดึก เราเลยออนไลน์เป็นเพื่อน

กว่าจะได้นอนกันประมาณตีสามเห็นจะได้ สลบเลยละ

.......

วันพฤหัสที่ 17 มกราคม 2008

เจอกันตอนเกือบเที่ยงไปกินร้านสไตล์อิตาเลี่ยนอีกแล้ว

แล้วก็ไม่พ้นส่งเฟรนฟราย์แบบเดิมอีกแล้วด้วย

ก็แย่งปูจ๋ากินเหมือนเดิมด้วย 555

กินเสร็จมาเรียนที่ตึกพระเทพวิชาแสนน่าเบื่อเหมือนเดิม

จะโดดเรียนอยู่แล้วเพราะแอร์เสียมันร้อน

แต่ปูจ๋าไม่ยอมไป...บอกให้เรียนด้วยเพราะอ.ให้คะแนน

โดนเรียกตอบคำถามตอบกันไม่ได้ยืนกันหน้าบานเลย

ส่วนปูจ๋าแอบหลับเลยโดนอ.แซวนิดหน่อย

ตอนพักครึ่งปูจ๋ากลับบ้านก่อนนนนนนนนนน

แง่มๆ...แอบคิดถึงนะเนี่ย  เข้าขั้นแล้วตรู

พอตอนเลิกเรียนกลับมาเล่นเนตด้วยกัน

จะบอกว่าใจตรงกันอีกแล้ววววววว

เวลาจะส่งบอร์ด หรือ กระทู้ไหนที่สนใจ

เราส่งไปให้พร้อมๆกะปูจ๋าบ่อยๆจนเราสองคนแปลกใจ

แล้วยังมีอีกหลายๆอย่างด้วยที่เราสองคนใจตรงกัน

ตกดึกก่อนนอนคุยกะปูจ๋าบอกให้โทรมาปลุกด้วย

เพราะว่าจะอ่านหนังสือสอบ แล้วเราก็ไปนอนแว้บนึง

ดีนะตั้งนาฬิกาปลุกไว้ + ตื่นเองเพราะยังไม่ได้อ่าน

อ่านแบบหลับๆตื่นๆ งัวเงียสุดๆ

.........

วันศุกร์ที่ 18 มกราคม 2008

เรานอนไปตอนหกโมงกว่าๆ ส่วนปูจ๋าโทรมาหาตอนเจ็ดโมง

ปูจ๋าบอกขอโทษ..ฟังเสียงแล้วรู้เลยว่าซีเรียส

ปูจ๋าบอกว่ากลัวหวานไม่ได้อ่านหนังสือเพราะเค้า

ไอ้เราก็นะรู้แหละคนทำงานมาเหนื่อยๆจะหลับก็เป็นธรรมดา

ก็ไม่ได้โกรธไรนิคะ..ปูจ๋าน่ารักเสมอแหละ

จากนั้นเราก็เตรียมตัวสอบตอนบ่ายๆ

แต่ตอนหลังเพื่อนบอกอ.จะไปสอบอีกตึกนึง

แต่ดันโทรบอกปูจ๋าไปแล้ว ปูจ๋าเลยวนมารับที่คณะ

ระหว่างทางเพื่อนก็นั่งไปด้วย แซวกันซะงั้น

อ๋อ ปูจ๋าซื้อบ้านและสวนฉบับใหม่ให้เค้าด้วย

>.< ที่รักน่ารักมากมาย...รู้ใจกันอีกแล้วนะคะ

ปูจ๋ามานั่งคุย นั่งรอตอนเค้าสอบ

จากนั้นก็วนกลับมาช่วยเค้าทำแลปต้นไม้ที่คณะอีกรอบ

ระหว่างทำงานวันนี้ปูจ๋าแอบหวานอะ

มองหน้ากันอยู่ได้...มันเขิลลลลลลล เข้าใจป่ะ

หน้ามีเหงื่อ หัวยุ่งๆ ตาแพนด้าๆ แล้วบอกน่ารัก

มองไงว่าน่ารักละเนี่ยยยย....งง >.<

แต่วันนี้ตอนเจอหน้าปูจ๋าโคตรคิดถึงเลยละ

ตอนมานั่งทำแลปด้วยกันปูจ๋ายิ้มแล้วน่ารักจังรู้ตัวปะ

ไม่อยากชมต่อหน้านะ..เค้าเขิลอ่ะ อิอิ

เลิกทำแลปเราก็ไปเดินเล่นสนามกีฬากันรอบสองรอบ

แล้วก็ไปหาไรกินร้านแห่งความทรงจำของเรา

ช่วงเวลาดีๆ...ที่จะจดจำไปแสนนานนะคะ ^ ^

................

พรุ่งนี้แล้วซินะ วันเสารที่ 19 จะครบเดือนแล้วเนอะ

เชื่อแล้วว่าเวลามีความสุขมักจะผ่านไปไว

เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้วเราคุยโทรกันแล้วเหมือนเปิดใจกันในหลายๆเรื่อง

หวานบอกประมาณว่า

"หวานยังรักตัวเองมากกว่ารักปูนะ เหมือนสิ่งที่ปูบอกมาเรายัง

ไม่ปักใจเชื่อทั้งหมด เหมือนยังกลัวเจ็บ เลยยังไม่ได้ไวใจใคร

แต่ไม่ใช่ไม่เปิดใจนะเพราะปูก็ล้ำเข้ามามากละ"

( แต่ในใจแอบคิดว่านี่เรารักเค้าไปมากแล้วละแต่เรายังไม่รู้ใจตัวเองป่าว)

ประมาณนี้อะปูก็แบบเออเค้าเข้าใจก็เป็นแบบที่หวานเป็นแหละ

แล้วเราสองคนแซวกันเรื่องไรหว่า

อ๋อ เรื่องของหัวใจ

หวานบอกหวานให้ใจไปแล้วน๊า หัวใจของจริง

แต่ปูจ๋าอยากได้หัวใจกระดาษแต่ไม่บอกว่าเพราะอะไร

จนตอนคุยกันปูจ๋าบอกว่า

"หวานพับหัวใจกระดาษไม่เป็นไง ถ้าเราอยากได้

หวานก็ต้องพยายามที่จะทำ"

ไอ้เราก็เลยนะไปหาวิธีการพับหัวใจกระดาษมาเลย

ทำตามที่ปูจ๋าอยากได้... ^ ^

..........

เพิ่งห่างกันไม่นาน คิดถึงอีกแล้ว

วันนี้ปูจ๋ากลับดึกจะโดนว่ามั้ยเนี่ย เค้าเป็นห่วงอ่า >.<

กำลังแปลกใจกับสิ่งที่ตัวเองเขียนบล็อค

ว่าเราสามารถจำได้ยังไงเนี่ยยยย

แต่ก็นะเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นเราก็อยากจะจดจำไว้ให้นาน