เพราะเรา...คู่กัน

มะกี้ก่อนปูจ๋าจะนอนโทรมาคุยกันอีกรอบ

ฟังเสียงแล้วรู้เลยว่า..ที่รักเค้าเหนื่อย

อืมเข้าใจว่าเป็นคนดีอ่า..เป็นเพื่อนที่ดี

แต่ก็ห่วงตัวเองบ้างนะคับ

เค้าเป็นห่วงตัวเองนะทำงานเยอะเกิน

งานตัวเองก็เยอะ งานเพื่อนๆอีก  มันดึกแล้ว

แล้วตัวเองตื่นแต่เช้า ไหนจะส่งน้อง  ขับรถมาที่มหาลัยอีก

เกิดวันไหนเบลอๆมึนๆขับรถเกิดอุบัติเหตุไปทำไง

เค้าเป็นห่วงนะเนี่ยถึงบ่นหลายรอบอะ

.......

ปูจ๋าก็บ่นทำไมไม่อาบน้ำ กินยาด้วย ทาครีมด้วย

เด๋วโทรมนะคะ อย่านอนดึกนะ

ไอ้เราก็คร๊าบๆๆรับทราบไปตามระเบียบ

ซักแปปปูถามว่าเปิดคอมมั้ย เข้าไปดูที่สแคร๊ปบุ๊คดิ

ไอ้เราก็เข้าไปดู

ตอนแรกคิดว่ามันเจ๊งเห็นเป็นภาษาต่างดาว

ตอนหลังรู้ว่าที่ร๊ากจงใจเขียนให้เป็นภาษานั้น

แล้วให้เราเป็นคนแกะมันออกมาให้หมด

..

หวานทำเสร็จแล้วในเวลาครึ่งชั่วโมงมั้ง

อิอิ ไวกว่าที่ตัวเองบอกว่าเป็นชั่วโมงนะเนี่ย >.<

ข้อความที่แกะได้มีดังนี้

( แกะไปก็อมยิ้มไป )

" รักหวานนะครับรักหวานมากที่สุดและคิดว่าหวานก็คงจะรู้ดี

เพราะแค่มองตากันก็เข้าใจกันแล้วจริงไหมหวาน

เป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เราจะรักได้มาก

ขนาดนี้และเราก็ไม่รู้ว่าจะรักใครได้เท่านี้ไหม

ขอบคุณมากๆนะสำหรับทุกๆอย่างที่ทำให้กัน

ขอบคุณครับ รักหวานมากที่สุด "

.
.
เสียงปูจ๋าตอนใกล้นอนนี่ขี้อ้อนจริงๆเลยรู้ตัวปะ

เวลาบอกรัก บอกคิดถึงทีเค้าใจละลายเลยนะเนี่ย

รู้ตัวมั่งปะเนี่ยยยยยยย..เจ้าลูกแมวเหมียว

.
.
.
ว่ามั้ยบางครั้งควานสุขของคนเราก็ไม่มีอะไรมาก

แค่พอใจกับสิ่งที่มีอยู่

และอยู่กับสิ่งที่รักเรา

แค่นี้ก็มีความสุขได้ไม่ยากแล้ว

ความสุขเล็กๆน้อยๆที่หาได้ใกล้ๆจากคนรอบตัวเรา

" รักปูจ๋านะคะ รักมากมายเช่นกัน "